Jeden dzień w Funchal ze statku wycieczkowego: co się zmieści, a co nie

Twój statek cumuje w Pontinha, długim falochronie po zachodniej stronie zatoki Funchal, a na miejscu masz od sześciu do dziesięciu godzin. O przebiegu dnia decyduje to, czy kupisz wycieczkę oferowaną przez statek, czy zejdziesz na ląd i zorganizujesz dzień na własną rękę. W Funchal wybór jest prosty: schodzisz na ląd. Centrum miasta leży około kilometra od nabrzeża, trasa jest płaska, a prawie wszystko, co warto zobaczyć podczas krótkiego postoju, mieści się w tym kręgu albo o jedną przejażdżkę kolejką linową wyżej.

Warto płacić za wycieczki, które wyjeżdżają poza miasto, ale to właśnie one najchętniej pochłaniają cały postój.

Spacer do miasta zajmuje 15–20 minut wzdłuż nabrzeża, obok mariny i ogrodów Santa Catarina. Cała trasa jest płaska. Taksówki czekają przy terminalu, ale do centrum często i tak idziesz obok taksówki utkniętej w korku.

Zanim wyruszysz, zapamiętaj, w którym miejscu falochronu stoi twój statek. Pontinha jest długa, a miejsce przy dalekim końcu dodaje dziesięć minut na początku i na końcu dnia.

Kolejka linowa do Monte to to, po co większość pasażerów schodzi ze statku, i zasługuje na uwagę. Stacja dolna znajduje się przy Rua Dom Carlos I na wschodnim skraju starego miasta, mniej więcej pół godziny pieszo od nabrzeża. Kursuje codziennie od 08:45 do 17:45, a bilet kosztuje 16 euro w jedną stronę lub 22 euro w obie.

Na górze czekają trzy rzeczy: kościół w Monte z dwiema wieżami, którego wnętrze warte jest wspinaczki po schodach; tropikalny ogród Monte Palace obok stacji kolejki, z biletem za 18 euro dla dorosłego; i tobogan.

Tobogan wymaga wyjaśnienia, zanim się na niego zdecydujesz. Dwóch mężczyzn w słomkowych kapeluszach pcha wiklinowe sanie dwa kilometry w dół stromą drogą publiczną; kosztuje to 40 euro za dwie osoby, kursuje od poniedziałku do soboty od 09:00 do 18:00 i płaci się tylko gotówką, na miejscu. Fotografie nigdy nie pokazują, gdzie sanie się zatrzymują. Trasa kończy się w Livramento, wciąż wysoko nad miastem, i żeby zjechać na poziom morza, potrzebna jest taksówka albo autobus. Wielu pasażerów odkrywa to, gdy do odpłynięcia zostaje godzina.

Jeśli chcesz przejechać się saniami, wjedź kolejką w jedną stronę, zwiedź ogród i kościół, zjedź saniami i zarezerwuj pieniądze na taksówkę na dole. Jeśli wolisz nie ryzykować na ostatnim odcinku, kup bilet w obie strony i wróć tą samą drogą.

Jeśli zawijasz późno, odpływasz wcześnie albo wolisz nie spędzać dnia na podjazdach, samo centrum Funchal wypełni cały dzień.

Mercado dos Lavradores, targ pod dachem, to jedyny stały punkt: owoce, kwiaty i hala rybna na dole. Idź wcześnie i potraktuj natarczywie oferowane próbki owoców jako to, czym są: chwyt sprzedażowy. Stąd stare miasto biegnie na wschód wzdłuż Rua de Santa Maria, gdzie drzwi pomalowali artyści, i kończy się przy Fortaleza de São Tiago, żółtym forcie nad morzem, w którym mieści się dziś galeria sztuki.

Na zachód od targu masz katedrę Sé i wyłożony czarno-białym brukiem plac Praça do Município. Blandy's Wine Lodge przy Avenida Arriaga prowadzi zwiedzanie z przewodnikiem w kilku językach, zakończone degustacją; to najskuteczniejszy sposób, by zrozumieć wino madera, bez poświęcania na to całego popołudnia.

Prawdziwą atrakcją są boczne uliczki między tymi miejscami. Małe place, bruk ułożony we wzory i żadnej potrzeby, by gdzieś być.

Słynne miejsca wyspy leżą dalej, niż sugeruje mapa, bo drogi się wspinają.

Pico do Areeiro, Rabaçal i Porto Moniz to prawdziwe całodniowe wycieczki z Funchal, a wędrówka wzdłuż lewady na tyle długa, by warto było ją robić, też się nie zmieści. Nasz przewodnik po samodzielnych wędrówkach wzdłuż lewad opisuje, co one faktycznie oznaczają, a nic z tego nie da się pogodzić z godziną powrotu na pokład. Jeśli to lewada jest powodem twojej wizyty, to argument za powrotem na urlop na lądzie, a nie za wciskaniem jej w postój.

Wyjątkiem jest zarezerwowana wycieczka ze statkiem, za którą warto zapłacić więcej właśnie tutaj: jeśli autokar wróci późno, statek poczeka. Na własną rękę to ryzyko ponosisz sam.

Ostatni zjazd kolejką linową jest o 17:45. Licz wstecz od tej godziny, nie od godziny powrotu na pokład.

Tobogan przyjmuje tylko gotówkę, podobnie jak część straganów na targu. Karty działają prawie wszędzie indziej.

W Funchal jest ciepło na poziomie morza, a w Monte, 500 metrów wyżej, wyraźnie chłodniej, a chmury przez większą część popołudnia leżą na zboczu. Zabierz dodatkową warstwę nawet w jasny poranek.

W niedzielę jest spokojniej, niż wynika z przewodników: tobogan nie kursuje, a duża część centrum handlowego jest zamknięta, choć targ i restauracje są otwarte.

Jeden dzień pokazuje port i ulice za nim, a z wyspy bardzo niewiele. Madera nagradza tydzień znacznie bardziej niż dzień: wędrówki, północne wybrzeże i góry potrzebują porannego światła i czasu.

Jeśli wrócisz, najlepiej zatrzymać się na wzgórzach tuż nad Funchal. Masz widok na zatokę, chłodniejsze noce niż nad morzem i wciąż dziesięć minut od starego miasta. Madeira with Views ma apartamenty w tym pasie miasta.

Jak daleko jest miasto Funchal od terminalu wycieczkowego? Około kilometra, płaski spacer wzdłuż nabrzeża zajmujący 15–20 minut. Taksówki są dostępne przy molo, ale rzadko oszczędzają czas w drodze do centrum.

Czy kolejka linowa do Monte jest warta zachodu podczas postoju statku? Tak, jeśli masz na lądzie pięć godzin lub więcej. Kosztuje 16 euro w jedną stronę lub 22 euro w obie, kursuje od 08:45 do 17:45, a stacja dolna jest niedaleko starego miasta.

Gdzie naprawdę kończy się tobogan z Monte? W Livramento, około dwóch kilometrów w dół od Monte i wciąż nad miastem. Na resztę zejścia będzie potrzebna taksówka albo autobus, więc uwzględnij to w planie.

Czy podczas postoju statku da się przejść lewadę? Nie taką, która warta jest zachodu. Początki szlaków są godzinę lub więcej drogi od Funchal, a krótsze trasy po doliczeniu dojazdu i tak zajmują pół dnia.