Gdzie się kąpać na wyspie, na której prawie nie ma piasku: sprowadzony piasek, czarne kamienie, baseny lawowe i miejskie kąpieliska.
Madera jest wyspą wulkaniczną, więc jej wybrzeże to klify i głazy, a nie piasek. W zamian ma cztery różne rodzaje miejsc do kąpieli, a wiedza, który jest który, decyduje o całym popołudniu: dwie plaże ze sprowadzonym złotym piaskiem, szereg zatoczek z czarnymi kamieniami, baseny lawowe, które Atlantyk napełnia i odświeża, oraz zbudowane kąpieliska z drabinkami prosto do otwartego morza. Północ przyjmuje fale na siebie i często jest zamknięta; południe tego samego dnia jest spokojne.
Złoty piasek za dwoma falochronami i najspokojniejsza woda na wyspie.
Piasek przywieziono statkami z Maroka, a zatokę zbudowano specjalnie po to, by go utrzymać – dlatego to jedyne miejsce na Maderze, które wygląda jak Algarve. Falochrony tłumią fale, więc plaża jest czynna w dni, gdy wszędzie indziej kąpiel jest zakazana, a płytka część to jedyne prawdziwe rozwiązanie na wyspie dla małych dzieci.
Warto wiedzieć: W sierpniu to najbardziej zatłoczona plaża na zachodzie wyspy; parking przy marinie zapełnia się do jedenastej, a powrót z parkingu zapasowego to dziesięć minut pod górę.
Plaża samego Funchal: kilometr czarnych otoczaków pod klifami.
Cztery małe plaże w rzędzie połączone promenadą – jedyny odcinek morza w mieście, który nie jest kąpieliskiem z basenami. Kamienie są prawdziwe – ciemne, okrągłe i w południe gorące – więc buty do wody zamieniają grymas bólu w przyjemne popołudnie. Można tu dojść pieszo z zachodniego końca promenady Lido.
Warto wiedzieć: Autobus do centrum jeździ górą, wzdłuż krawędzi klifu, a nie wzdłuż plaży; podejście jest krótkie, ale strome.
Miejski kompleks z wodą morską w Funchal: baseny, tarasy do opalania i drabinki prosto do Atlantyku.
Dwa baseny, w tym jeden dla dzieci, a do tego schody prowadzące prosto do otwartego morza, gdy jest wystarczająco spokojne. Jest tu wszystko, czego brakuje plaży – ratownik na wieży, prysznice, kawiarnia, winda do wody – i dlatego to dobre rozwiązanie w dzień, gdy fala zamknęła plaże kamieniste.
Warto wiedzieć: Wstęp jest płatny przy bramce; w sierpniu przyjdź przed dziesiątą albo po szesnastej, bo w środku dnia stoi się w kolejce po leżak.
Skalne baseny wycięte w lawie na końcu promenady Lido.
Wulkaniczne niecki, które morze napełnia wodą, z restauracją nad nimi i drabinką do głębszej wody. Mniejsze i bardziej surowe niż sąsiednie Lido – i właśnie dlatego dużo lepsze: przy odpływie woda w basenach jest nieruchoma i ciepła, przy przypływie fala przelewa się przez krawędź i miejsce staje się zupełnie inne, głośniejsze.
Warto wiedzieć: Przed wyjściem sprawdź pływy – to jedno z niewielu miejsc na wyspie, gdzie godzina naprawdę decyduje, czy warto się wybrać.
Kamienista zatoka w najbardziej słonecznym miasteczku na wyspie, z barami wzdłuż nabrzeża.
Ponta do Sol ma więcej godzin słońca niż jakiekolwiek inne miejsce na Maderze, a plaża jest salonem miasteczka: krótki łuk szarych kamieni, molo, z którego można skakać, i lokale trzydzieści kroków od wody. Da się z niej korzystać do późna, bo klif z tyłu trzyma światło długo po tym, jak Funchal jest już w cieniu.
Warto wiedzieć: Kilka metrów od brzegu dno gwałtownie opada w głęboką wodę – w porządku dla pływaków, ale to nie plaża do brodzenia.
Platforma kąpielowa starego miasta, poniżej kościoła Santa Maria Maior.
Tarasy wykute w skale ze schodami do morza, pięć minut spacerem od malowanych drzwi Rua de Santa Maria. Małe, lokalne i przyjemnie bez blichtru – tu Funchal pływa po pracy, a nie tu hotele wysyłają gości.
Warto wiedzieć: Połącz to miejsce ze starym miastem, zamiast robić z niego cel całego dnia: to dwadzieścia minut od kolejki linowej i targu.
Kamienista plaża w rezerwacie morskim, do której zjeżdża się kolejką linową po klifie.
Woda jest tu chroniona, co oznacza, że graniki wielkości psa podpływają na tyle blisko, że można je sfotografować, a snorkeling jest najlepszy na wyspie. Mała kolejka linowa zjeżdża spod pomnika Chrystusa na brzeg; alternatywą jest droga z serpentynami i prawie bez miejsca na zostawienie auta.
Warto wiedzieć: Weź maskę. Bez niej to przyjemna kamienista plaża; z nią – powód, żeby tu przyjechać.
Vitor Oliveira from Torres Vedras, PORTUGAL · CC BY-SA 2.0
Praia de Machico
Machico
PiasekBłękitna Flaga
Druga plaża na wyspie z przywiezionym piaskiem, dziesięć minut od lotniska.
Szeroka zatoka w samym środku miasteczka, co czyni ją najprostszym wyborem: kawiarnie i supermarket są po drugiej stronie ulicy, dno opada łagodnie, a autobus z Funchal zatrzymuje się dwie ulice dalej. To oczywisty wybór na pierwsze lub ostatnie popołudnie wyjazdu, bo lotnisko jest kwadrans jazdy wzdłuż wybrzeża.
Warto wiedzieć: Wschodni kraniec, pod starym fortem, jest spokojniejszy i ma cień; od strony miasta są ratownicy i cała reszta.
Vitor Oliveira from Torres Vedras, PORTUGAL · CC BY-SA 2.0
Praia da Laje (Seixal)
Porto Moniz
Kamienie
Czarny wulkaniczny piasek pod zielonym klifem, z wodospadem na jednym końcu.
Jedyna plaża na wyspie, na której piasek jest naprawdę czarny i naprawdę miejscowy. Klif za nią ocieka wodą przez cały rok, woda jest zimniejsza niż na południu, a całość robi wrażenie tak, jak robi je północne wybrzeże – czyli często w chmurach, ale zawsze warto.
Warto wiedzieć: Północ przyjmuje atlantycką falę prosto na siebie. Czerwona flaga to tutaj nie formalność; w takie dni alternatywą są naturalne baseny kilka minut na zachód.
Pocztówka wyspy: lawowe baseny napełniane przez Atlantyk, z oceanem rozbijającym się metr dalej.
Pole czarnej skały wulkanicznej, które morze napełnia i odświeża – ogrodzone, z drabinkami i ratownikami. Woda jest przejrzysta i zimna, dno skaliste, a nie piaszczyste, a dojazd przez północne wybrzeże zajmuje pół dnia – dlatego warto sprawdzić falę i pływy przed wyjazdem, a nie po.
Warto wiedzieć: Przy dużej fali baseny są zamykane i pozostają zamknięte przez cały dzień. Starsze, bezpłatne baseny obok leżą niżej, są bardziej surowe i zamyka się je wcześniej.
Dzika kamienista zatoczka na północnym wybrzeżu, u wylotu zielonej doliny.
Strome szare kamienie, potok spływający z tyłu i klify po obu stronach – północne wybrzeże w swoim żywiole. W sezonie jest ratownik i kawiarnia, a ludzi prawie wcale, bo to półtorej godziny od Funchal, a fala często decyduje za ciebie, jak minie dzień.
Warto wiedzieć: Połącz wyjazd z krytymi strzechą domkami w miejscowości Santana albo z Vereda do Larano, zamiast jechać tu wyłącznie na kąpiel.
Dziewięć kilometrów złotego piasku – i powód, dla którego ludzie wsiadają na prom.
Jedna nieprzerwana plaża wzdłuż całego południowego brzegu sąsiedniej wyspy: płytka, ciepła i niemal pusta poza sierpniem. Miejscowi przypisują piaskowi właściwości lecznicze i sprzedają go jako kurację; niezależnie od tego, co o tym sądzisz, to jedyne miejsce w archipelagu, gdzie możesz przez dwie godziny iść po piasku w linii prostej.
Warto wiedzieć: Prom płynie dwie godziny i kwadrans w każdą stronę i jest odwoływany przy dużej fali; jednodniowa wycieczka ma sens, ale z noclegiem jest lepiej.
Udogodnienia i dyżury ratowników obowiązują w miejskim sezonie kąpielowym, który trwa mniej więcej od maja do października i różni się w zależności od gminy. Czerwona flaga oznacza zamknięcie, a nie ostrzeżenie: morze jest wtedy poza zasięgiem możliwości ratowników.
