Grutas de São Vicente zamknięte: co nadal działa w São Vicente na Maderze
Jaskinie lawowe w São Vicente są zamknięte od marca 2020 roku, a gmina potwierdza, że Centro de Vulcanismo też jest zamknięte. Co dolina nadal daje: autobus o 7.35 z Funchal, trzy otwarte szlaki klasyfikowane, bazaltową kaplicę przy ujściu rzeki i czarny piasek w Seixal dziesięć minut na zachód.
Jaskinie lawowe w São Vicente są w każdym przewodniku po wyspie, leżą w formie ulotki w każdym hotelowym lobby i są zaznaczone na połowie map, z którymi tu przyjeżdżamy. Zamknięte są od marca 2020 roku. W tym roku, we wrześniu, funchalski dziennik DNoticias napisał to bez ogródek: zamknięte od sześciu lat, bez daty otwarcia, a turyści nadal podjeżdżają pod bramę i znajdują ją na głucho zamkniętą.
Pytanie nie dotyczy więc ceny biletu. Pytanie jest takie: czy São Vicente nadal warte jest dojazdu i co zrobisz z dniem, kiedy już tam dotrzesz.
Co się stało i dlaczego nikt nie poda ci daty
Jaskinie należą do gminy. Nimi i sąsiednim Centro de Vulcanismo zarządza Naturnorte, spółka rady miejskiej São Vicente, a własna strona rady o tym obiekcie, zaktualizowana 7 listopada 2025 roku, w jednym zdaniu mówi, że zamknięte jest jedno i drugie. Nie tylko jaskinie: centrum dla zwiedzających też, a to właśnie ono jest treścią większości ulotek.
Zamknięcie datuje się na 16 marca 2020 roku i na ryzyko zawalenia się wnętrza tuneli. Stan trasy DNoticias opisał we wrześniu 2026 roku bez znieczulenia: na ponad 95 procentach przebiegu bezpieczeństwo oceniane jest jako niskie. W dobrych latach obiekt przyjmował do 150 000 odwiedzających i dawał ponad milion euro rocznie, dlatego zamknięcie pozostaje lokalnym sporem politycznym i dlatego żaden urzędnik nie zobowiąże się do podania daty.
Dwie praktyczne konsekwencje. Stara strona rezerwacyjna, grutasecentrodovulcanismo.com, nie należy już do jaskiń: stoi na niej obcy blog o nieruchomościach, więc wszystko, co tam przeczytasz, jest bez związku. A numer telefonu ze strony gminy, 291 842 404, to jedyny żywy kanał, jeśli chcesz sprawdzić sytuację samodzielnie przed wyjazdem.
Dla porządku: to, co jest za bramą, jest naprawdę nietypowe. Tunele zostawione przez erupcję na Paul da Serra około 890 000 lat temu, prowadzona podziemna trasa długości około 700 metrów, korytarze o wysokości pięciu do sześciu metrów. W 1996 roku były jednymi z pierwszych jaskiń pochodzenia wulkanicznego otwartych dla publiczności w Portugalii. To prawdziwa strata, a i tak nie powód, żeby wykreślić tę dolinę.
Autobus, który działa, i numery, które się zmieniły
São Vicente leży tam, gdzie główna droga z południa na północ wychodzi na północne wybrzeże, i dlatego ma lepsze połączenia niż większość wsi na tym brzegu.
Z Funchal sensowny kurs odjeżdża o 7.35 i jeździ codziennie. W rozkładzie Rodoeste to linia Funchal – Arco de São Jorge: Ribeira Brava o 8.45, tam przesiadka, potem Boca da Encumeada o 9.25 i São Vicente o 9.45. Ten sam odjazd o 7.35 jest też w rozkładzie na Porto Moniz: São Vicente o 9.40, dalej Seixal o 10.25 i Porto Moniz o 10.45.
Z powrotem z São Vicente do Funchal są cztery odjazdy: 6.30 w dni powszednie, 7.45 (w weekend jedyna możliwość przed południem), 13.00 w dni powszednie i 15.30 od poniedziałku do soboty. W Funchal będziesz o 7.30, 9.35, 14.05 i 17.05. Przy przyjeździe o 9.40 zostaje ci trzy godziny dwadzieścia minut w dolinie z kursem o 13.00 albo pięć godzin pięćdziesiąt minut z kursem o 15.30. W niedzielę w każdą stronę jedzie jeden autobus rano, a z tego nie da się ułożyć wycieczki.
Pilnuj numerów linii. 9 marca 2026 roku wszystkie linie Rodoeste na wyspie przenumerowano, a drukowane rozkłady nadal noszą stare nagłówki. Dawna linia 6 to teraz 300 i 301 drogą szybkiego ruchu, 302 i 303 drogą nadbrzeżną oraz 304 i 305 dla kursu do Arco de São Jorge przez przełęcz Encumeada. Dawna 139 na Porto Moniz to teraz 340 i 341 przez São Vicente oraz 350 i 351 drogą szybkiego ruchu. Dawna 150 to 250. Jeśli czytasz wpis blogowy z zeszłego roku, numery w nim są błędne, a godziny prawdopodobnie nadal dobre.
Taryfa jest strefowa, a São Vicente leży w innej gminie niż Funchal, więc płacisz stawkę międzygminną: 2,65 euro u kierowcy i 2,00 euro, jeśli bilet masz wcześniej wgrany na kartę GIRO, zgodnie z taryfą na 2026 rok z Portaria n.º 128/2026 z 23 marca. Bilet dzienny międzygminny kosztuje 6,55 euro i opłaca się w chwili, gdy dorzucisz przejazd do Seixal i z powrotem. Rozkład na Porto Moniz nie przewiduje ponadto żadnych kursów 1 stycznia, w Wielki Piątek, w Niedzielę Wielkanocną oraz 25 i 26 grudnia.
Samochodem przejedź chociaż raz drogą przez przełęcz Encumeada, a nie tunelem. Tunel jest szybszy i zupełnie ślepy; stara droga wspina się na około tysiąc metrów, a autobus o 9.25 zatrzymuje się tam na górze również, jeśli chcesz najpierw pochodzić, a zjechać później.
Trzy trasy, wszystkie otwarte, wszystkie w granicach gminy
To prawdziwy powód, dla którego dolina nadal zasługuje na cały dzień. São Vicente ma trzy klasyfikowane szlaki na oficjalnej liście i wszystkie trzy były otwarte, kiedy pisano ten tekst.
Najłatwiejszy to Vereda do Chão dos Louros, PR 22: pętla 1,9 km w parku leśnym przy przełęczy Encumeada, między 890 a 830 m, oceniona jako łatwa, 45 minut. To pętla, więc nie potrzebuje transportu na drugim końcu, co czyni ją najprostszym klasyfikowanym szlakiem na wyspie i właściwą odpowiedzią dla rodziny, krótkiego okna pogodowego albo popołudnia, w którym i tak jest już przejazd.
Lewada to PR 16, Levada Fajã do Rodrigues, nad doliną São Vicente, od Fajã da Amã do Ribeira do Inferno: 3,9 km w jedną stronę i 7,8 km w sumie. Kanał prawie nie zmienia wysokości, z 630 na 600 m, a IFCN i tak przewiduje trzy i pół godziny i ocenia trasę jako średnią, co mówi więcej o nawierzchni pod stopami niż o nachyleniu. Wraca się tą samą drogą wzdłuż lewady. Do początku szlaku nie ma sensownego autobusu: linia 265, São Vicente – Ginjas Lameiros, figuruje jako kurs szkolny.
Trzeci to PR 21, Caminho do Norte, stare połączenie z przełęczy Encumeada w dół do Ribeira Grande: 3,2 km, półtorej godziny, 680 m zejścia z tysiąca metrów na 320. Oba końce leżą drogą daleko od siebie, więc ustal powrót, zanim zaczniesz schodzić.
Dwie sąsiednie trasy są oznaczone nie jako otwarte, lecz jako ograniczone: PR 1.3 z Pico Ruivo na przełęcz Encumeada i PR 12 z Boca da Corrida. Status zmienia się na tej wyspie z tygodnia na tydzień po silnych opadach, więc czytaj oficjalną mapę w ten poranek, kiedy idziesz, a nie tydzień wcześniej.
Każdy klasyfikowany szlak poza PR 1 kosztuje w 2026 roku 4,50 euro od osoby powyżej 12 lat, a bilet dzienny na dwie lub więcej tras 9 euro. Rezerwacja i płatność wyłącznie online, przez portal SIMplifica, a rejestracja jest obowiązkowa dla każdego idącego, również dla dzieci do 12 lat, które nic nie płacą, i dla wszystkich innych zwolnionych. Ani na początku szlaku, ani w biurach IFCN nie ma kasy, więc kto się nie zarejestrował, ten nie zarezerwował.
Wieś, kaplica i dziesięć minut na zachód
Większość kierowców widzi rząd barów i restauracji wtulony pod skałę przy drodze nadbrzeżnej i uznaje, że to już jest São Vicente. Stare centrum leży jakieś pół kilometra w głąb lądu, za kościołem, i są to dwie ulice naprawdę ładnej wsi z cichymi barami, przed którymi można posiedzieć.
Niżej, przy ujściu rzeki, stoi Capela de São Vicente, zwana też Capela do Calhau: maleńka kaplica zbudowana na jednym bloku bazaltu w ostatniej ćwierci XVII wieku, datowana najczęściej na 1692 rok i odrestaurowana w 1885. Nic nie kosztuje, zajmuje dziesięć minut i jako kawałek geologii wulkanicznej zapada w pamięć lepiej niż pokaz audiowizualny o niej.
Dziesięć minut na zachód autobusem leżą Seixal i Praia da Laje, gdzie piasek jest czarnym żwirem wulkanicznym, a nie sprowadzonym złotem, a z jednego końca spływa po skale wodospad. W sezonie są ratownicy, są też prysznice, toalety i parking, a wstęp jest wolny. Północne wybrzeże przyjmuje atlantycką falę wprost, więc czerwona flaga nie jest tu formalnością; w takie dni alternatywą są naturalne baseny kilka minut dalej na zachód.
Gdzie się zatrzymać
Prawie nikt nie powinien spędzać w São Vicente całego wyjazdu. Rozkład powyżej tłumaczy dlaczego: jeden sensowny kurs w każdą stronę i niedzielne połączenia, na których dnia się nie zbuduje. Północne wybrzeże nagradza samochód albo jednodniowy wypad z południa.
Na wypad praktyczną bazą są zbocza nad Funchal: dwadzieścia minut od początku drogi na przełęcz Encumeada, z miastem pod sobą na kolację. Madeira with Views wynajmuje apartamenty dokładnie w tym pasie zbocza, dość wysoko na widok na port i nadal w zasięgu sieci autobusowej.
Jeśli jednak chcesz noc na północnym wybrzeżu, São Vicente ma hotel przy nadmorskiej drodze i kilka pensjonatów w starym centrum, cichszych i bliżej tych barów, przed którymi warto posiedzieć.
Ile kosztuje ten dzień
Rachunek dla dwóch osób dorosłych, autobusem, w 2026 roku: dwa dzienne bilety międzygminne po 6,55 euro, dwie rezerwacje na PR 22 po 4,50 euro i obiad w starym centrum. Licz 35 do 45 euro na dwoje, przy czym chodzenie, kaplica i plaża nie kosztują nic poza opłatą za szlak. Jaskinie, gdyby były otwarte, doszłyby do tego jako osobny płatny punkt.
Krótkie odpowiedzi
Czy jaskinie w São Vicente są otwarte w 2026 roku? Nie. Strona gminy São Vicente, zaktualizowana 7 listopada 2025 roku, podaje jaskinie i Centro de Vulcanismo jako zamknięte, a prasa we wrześniu 2026 roku opisała je jako zamknięte od sześciu lat, bez daty otwarcia. Nie rezerwuj na żadnej stronie, która sprzedaje ci tam bilet.
Czy na Maderze jest inna jaskinia do zwiedzania? Takiej nie ma. Tunele São Vicente były jaskinią udostępnioną na wyspie. Z tej samej geologii zostaje na powierzchni droga przez przełęcz Encumeada, park leśny Chão dos Louros i blok bazaltu, na którym stoi kaplica.
Jak dojechać autobusem z Funchal do São Vicente? Kursem o 7.35, codziennie, z przyjazdem między 9.40 a 9.45. Z powrotem o 13.00 lub 15.30 w dni powszednie, 15.30 w sobotę, a w niedzielę tylko o 7.45. Obowiązuje taryfa międzygminna, 2,65 euro u kierowcy, a numery linii zmieniły się 9 marca 2026 roku.
Czy trasy trzeba rezerwować z wyprzedzeniem? Tak, i tylko online. Szlaki klasyfikowane poza PR 1 kosztują w 2026 roku 4,50 euro dla każdego powyżej 12 lat, rezerwuje się je przez portal SIMplifica, a zarejestrowana musi być każda osoba w grupie, nawet jeśli nic nie płaci.
Źródła
- Grutas e Centro de Vulcanismo, Município de São Vicente, aktualizacja 7 listopada 2025
- Grutas de São Vicente, Visit Madeira
- Grutas sem plano, DNOTICIAS, 25 września 2026
- Grutas de São Vicente, Wikipédia, o zamknięciu 16 marca 2020
- Rozkład Funchal – Arco de São Jorge z przystankiem Encumeada, SIGA Rodoeste
- Rozkład Funchal – Santa Porto Moniz przez São Vicente i Seixal, SIGA Rodoeste
- Nova numeração e denominação das carreiras, obowiązuje od 09.03.2026, SIGA
- Tabela taryf na 2026 rok, Portaria n.º 128/2026 z 23 marca
- Alertas e lista de percursos, mapa statusu klasyfikowanych szlaków, Visit Madeira
- Percursos pedestres classificados abertos e fechados, Visit Madeira
- Perguntas frequentes, taxas, percursos pedestres classificados, IFCN
- Rezerwacja i płatność za szlaki, SIMplifica
- Capela de São Vicente, Elucidário Madeirense
Madeira Guide
Autor
Więcej porad
Levada do Caldeirão Verde (PR9) na Maderze: rezerwacja, cztery tunele i dojazd
Lewada na północnym wybrzeżu dla tych, którzy nie chcą góry: ścieżka przez całą drogę trzyma się poziomicy 900 metrów, bo woda nie idzie w górę. Zaskakuje wszystko to, co jest wokół samego marszu. Od 1 stycznia 2026 roku okno wejścia rezerwujesz przez SIMplifica za 4,50 €, a pieniądze przepadają, gdy spadnie deszcz albo odwołają ci lot; do początku szlaku powyżej Santana nie dojeżdża żaden autobus; a dalsza połowa oficjalnych 17,4 kilometra do Caldeirão do Inferno była zamknięta przez większość 2026 roku. Co da się realnie przejść, cztery nieoświetlone tunele i potrzebna w nich latarka, pełna zasada zwrotów oraz krótka, łatwa wersja, o której nikt nie wspomina.
Ogrody Funchal: Monte Palace, Ogród Botaniczny i Palheiro, i ile kosztuje każdy
Trzy ogrody nad Funchal pobierają wstęp i prawie nikt nie zalicza wszystkich trzech. Monte Palace to 18 €, dzieci do 14 lat bezpłatnie; Palheiro 11 €, a autobus 37 dojeżdża pod bramę; Ogród Botaniczny 10 € w tym roku, 12,50 € w 2027, 15 € w 2028 i 17,50 € w 2029 roku, bo rozporządzenie obowiązujące od 1 stycznia 2026 roku wpisało podwyżki w tabelę. Ile kosztuje każdy, który autobus gdzie wjeżdża, kolejka linowa za 22 € i ta za 11 € nad doliną, sanie, które nie jeżdżą w niedziele, i dwa ogrody w jeden dzień za 53 €.
Rabaçal, 25 Fontes i Risco na Maderze: bus, rezerwacja i ruch jednokierunkowy
Zanim ruszysz na zachód, musisz ustawić trzy rzeczy: opłacony slot, dwa kilometry drogi dojazdowej między parkingiem na 1 280 m a początkiem szlaków i to, którą z dziewięciu oznakowanych tras właściwie idziesz. Opłata w 2026 roku wynosi 4,50 € od osoby (do 12 lat za darmo), stawka dzienna 9,00 € zaczyna się opłacać dopiero przy trzecim szlaku, a deszcz nie daje prawa do zwrotu. Gminny bus kursuje od 10:00 do 18:00 za 5 € w jedną stronę, żaden autobus liniowy nie dojeżdża do Rabaçal ani na Paul da Serra, a dwie oficjalne strony właśnie teraz nie zgadzają się co do tego, czy 25 Fontes nadal chodzi się w jedną stronę z powrotem przez Bypass.